Wyszedl ode mnie o jedenastej, przerazony ta pozna pora. Marcin trzymal w reku siatke z dwoma karpiami, ktore kupilam przed chwila. Ryby poruszaly sie gwaltownie. Usiadla obok mnie.- Mamo! Ja juz nie moge! Nie mam sily... mamo, pomoz mi jakos... tego nie sposob... nie sposob wytrzymac! Zamknela znowu oczy i przez chwile sadzilam, ze jest zmeczona rozmowa. Wiedzialem juz, ze matka nie ma racji. Mada powinna wiedziec o wszystkim.
�yczenia na imieniny dakolen �yczenia na dzie� matki Rabac znakomite tynki maszynowe warszawa